كتاب آفتهاى زبان ( 1 ) اين چهارمين كتاب از بخش مهلكات كتاب محجّة البيضاء فى تهذيب الاحياء است بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ * سپاس خداوندى را سزاست كه آفرينش انسان را نيكو و منظّم ساخت ، نور ايمان را به او الهام فرمود ، او را به نور ايمان بياراست . و سخن گفتن را به او آموخت و به وسيلهء آن وى را بر ديگر موجودات مقدّم و برتر قرار داد ؛ گنجينه‌هاى دانش را بر قلبش فرو ريخت و او را كامل كرد ، آن گاه پرده‌هايى از رحمت ( ستّارى ) خود بر او بيفكند ؛ سپس به او زبانى داد كه ترجمان دل است و پرده از رازى بر مىدارد كه فرستاده است . پس گفتارش را به سپاس آغاز كرد و از نعمتهايى كه به او عطا كرده شكر كرد و از دانشى كه به دست آورد و نطقى كه بر او آسان ساخت بر وى منّت نهاد و گواهى مىدهم كه جز خداى يگانه خدايى نيست و شريك ندارد ، و محمد بنده و فرستادهء اوست كه او را گرامى داشته و پيامبر اوست كه وى را با كتابى كه فرو فرستاد و قرآنى كه آن را تفصيل داده و دينى كه آسان قرار داده گسيل داشته است . درود خدا بر او و خاندان و اصحابش و پيامبران پيش از او تا آن زمان كه